KOMPLO TEORİLERİ /// VİDEO : İsrail’in Ortadoğu Politikası



Aşağıda da göreceğiniz gibi SKULL AND BONES bilinen adı ile KURUKAFA ÖRGÜTÜ, ABD’nin Derin Devleti’dir.

İLLUMİNATİ örgütünün koludur.

ABD Strateji ve Güvenlik politikasını yöneten resmi ünvanlı kişilere direkt talimat veren gizli yapının bir parçasıdır.


Skull and Bones entry from the 1948 Yale Banner. Former President George Herbert Walker Bush is listed fourth down.Skull and Bones, a secret society at Yale University, was founded in 1832. Until 1971, the organization published annual membership rosters, which were kept at Yale’s library. In this list of notable Bonesmen, the number in parentheses represents the cohort year of Skull and Bones, as well as their graduation year from Yale.

As there are no official rosters published post 1971, membership for later years is highly speculative, and has attracted conspiracy theorists who claim them to be a power elite.[1]


· William Huntington Russell (1832), Connecticut State Legislator[2]

· Alphonso Taft (1832), U.S. Attorney General (1876–1877); Secretary of War (1876); Ambassador to Austria-Hungary (1882) and Russia (1884–1885); father of William Howard Taft[3]


· Frederick Baldwin Adams (1900), chairman of the West Indies Sugar Corp.

· Victor Ashe (1967), Tenn. State House (1968–1975); Tenn. State Senate (1976–1984); Mayor of Knoxville, Tenn. (1988–2003); appointedAmbassador to Poland (2004–Present) by George W. Bush[4][5]

· Roy Leslie Austin (1968), appointed ambassador to Trinidad and Tobago by George W. Bush[6][7]

· Howard M. Baldridge (1918) – U.S. Representative (R-Nebraska 1931–1933)

· Simeon Eben Baldwin (1861), Governor and Chief Justice, State of Connecticut; son of Roger Sherman Baldwin[8]

· Jonathan Brewster Bingham (1936), U.S. Representative (D-New York 1965–1983); Council on Foreign Relations[9]

· William Bissell, Governor of Illinois (1857–1860); brother of Richard M. Bissell, Jr.

· David Boren (1963), Governor of Oklahoma, U.S. Senator, President of the University of Oklahoma[10][11]

· Amory Howe Bradford (1934), general manager for the New York Times

· Augustus Brandegee (1849), Speaker of the Connecticut State Legislature in 1861

· Frank Bosworth Brandegee (1885), U.S. Representative (R-Connecticut 1902–1905); U.S. Senator (R-Connecticut 1905–1924)

· James L. Buckley (1944), U.S. Senator (R-New York 1971–1977)[12][13][14]

· William F. Buckley, Jr. (1950), founder of National Review[15]

· Senator Prescott Bush (Bones 1916) has long been rumored to have played a role in Skull and Bones’ alleged theft of the skull of Native American leader Geronimo[16]McGeorge Bundy (1940), Special Assistant for National Security Affairs; National Security Advisor; Professor of History, brother of William Bundy [17]

· William P. Bundy (1939), State Department liaison for the Bay of Pigs invasion, brother of McGeorge Bundy[18]

· George H. W. Bush (1948), 41st President of the United States; 11th Director of Central Intelligence; son of Prescott Bush; father of George W. Bush[19]

· George W. Bush (1968), 43rd President of the United States; 47th Governor of Texas[20]

· Prescott Bush (1916), U.S. Senator (R-Connecticut 1952–1963), Father of George H.W. Bush, grandfather of George W. Bush[21]

· Walter Camp (1880), founder of American football[22]

· John Chafee (1947), U.S. Senator; Secretary of the Navy and Governor of Rhode Island; father of Lincoln Chafee[23]

· R. Inslee Clark, Jr. (1957), Director of Undergraduate Admissions who helped Yale become coeducational; former Headmaster of Horace Mann School[24]

· Henry Sloane Coffin, president of the Union Theological Seminary[25]

· William Sloane Coffin, clergyman and peace activist[26]

· John Sherman Cooper (1923), U.S. Senator (R-Kentucky 1946–1949, 1952–73); member of the Warren Commission[1]

· Alfred Cowles (1913), founder of the Cowles Commission

· Hugh Cunningham (1934), Rhodes Scholar; CIA

· Timothy Dwight (Bones 1849), President of Yale (1886-99) and one of a number of Bonesmen to go on to posts at the universityRussell Davenport (1923), editor of Fortune magazine; created Fortune 500 list[27]

· F. Trubee Davison (1918), Director of Personnel at the CIA[28][29][30]

· Henry P. Davison Jr. (1920), senior partner at JP Morgan

· Chauncey Depew (1855), U.S. Senator (R-New York 1899–1911)[31]

· William H. Donaldson (1953), former chairman of the U.S. Securities and Exchange Commission; founding dean of Yale School of Management; co-founder of DLJ investment firm [32][33]

· Richard Dale Drain (1943), CIA; co-authored early paper proposing the Bay of Pigs invasion[34]

· William Henry Draper III (1950), Chair of United Nations Development Programme and Import-Export Bank of the United States[35]

· Timothy Dwight V (1849), Yale acting Treasurer 1887–1889, Yale President 1886–1899[36]

· John E. Ecklund (1938), Yale treasurer 1966–1978; lawyer

· William Maxwell Evarts (1837), U.S. Secretary of State; Attorney General; Senator; grandson of Roger Sherman[37][38]

· Clint Frank (1938), 1937 Heisman Trophy winner

· Charles Stafford Gage (1925), Yale Treasurer 1954–1966; Mathiesson Chemical

· Evan G. Galbraith (1950), US ambassador to France; managing director of Morgan Stanley[39][40]

· Artemus Gates (1918), president of New York Trust Company, Union Pacific Railroad, TIME-Life, and Boeing Company

· Paul Giamatti (1989), actor; son of former Major League Baseball Commissioner A. Bartlett Giamatti.

· Daniel Coit Gilman (1852), president of the University of California, Johns Hopkins University, and the Carnegie Institution[41]

· William Henry Gleason (1853), Lt. Governor of Florida; founder of Eau Gallie, Florida; lawyer and land speculator

· Robert Gow (1955), business associate of George H. W. Bush; president of Bush’s Zapata Oil[42]

· Briton Hadden (1920), co-founder of Time-Life Enterprises[43]

· Arthur T. Hadley (1876), Yale president 1899–1921[44]

· Averell Harriman (1913), U.S. Ambassador and Secretary of Commerce; Governor of New York; Chairman and CEO of the Union Pacific Railroad, Brown Brothers & Harriman, and the Southern Pacific Railroad[45]

· E. Roland Harriman (1917), businessman; railroad executive; president of American Red Cross

· H. J. Heinz II (1931), Heir to H. J. Heinz Company; father of H. John Heinz III[46]

· John Kerry (Bones 1966) faced off against George W. Bush (Bones 1968) in the 2004 US presidential election, the first time two Bonesman had run against one another for that office [47]Pierre Jay (1892), first chairman of the Federal Reserve Bank of New York

· William Jorden (1925), U.S. Ambassador to Panama; National Security Council

· John Kerry (1966), U.S. Senator (D-Massachusetts 1985–present); Lieutenant Governor of Massachusetts 1983–1985; 2004 Democratic Presidential nominee[48]

· Henry Coit Kingsley (1834), Yale Treasurer 1862–1887; Daniel Coit Gilman’s uncle

· Edward S. Lampert (1984), founder of ESL Investments; chairman of Sears Holdings Corporation [49][50]

· Charles Edwin Lord (1949), U.S. Comptroller of the Currency

· Winston Lord (1959), Chairman of Council on Foreign Relations; Ambassador to China; Assistant U.S. Secretary of State [51][52]

· Robert A. Lovett (1918), Partner of Prescott Bush at Brown Brothers Harriman; Secretary of Defense; "Father of the CIA" [53]

· Henry Luce (1920), co-founder of Time-Life Enterprises [54]

· Archibald MacLiesh (Bones 1915), poet, diplomat, three-time Pulitzer Prize winner, and Librarian of CongressArchibald MacLeish (1915), poet and diplomat[55]

· Franklin MacVeagh (1862), US Secretary of the Treasury[56]

· H. Neil Mallon (1917), CEO of Dresser Industries [57]

· F. O. Matthiessen, historian, literary critic[58]

· Robert McCallum, Jr (1968), Ambassador to Australia[59][60]

· Lee McClung (1892), Yale Treasurer 1904–1909; U.S. Treasurer 1909–1912

· David McCullough (1955), U.S. historian; two-time Pulitzer Prize winner[61]

· Dana Milbank (1990), political reporter for The Washington Post[62] [63] [64]

· Gifford Pinchot (1889), First Chief of U.S. Forest Service

· Dino Pionzio (1950), CIA Deputy Chief of Station during Allende overthrow

· John Rockefeller Prentice (1928), Grandson of John D. Rockefeller; pioneer of artificial insemination

· Percy Rockefeller (1900), director of Brown Brothers Harriman, Standard Oil, and Remington Arms[65]

· Don Schollander Olympic Gold medal swimmer.[66]

· Stephen A. Schwarzman (1969), co-founder The Blackstone Group[67][68]

· Charles Seymour (1908), President of Yale 1937–1951[69]

· Frederick W. Smith (1966), founder of FedEx[70][71]

· Amos Alonzo Stagg (1888), college football coach[72][73]

· Harold Stanley (1908), founder of investment house Morgan Stanley

· Donald Ogden Stewart (1916), author and screenwriter, Academy Award winner for The Philadelphia Story[74]

· Potter Stewart (1936), U.S. Supreme Court Justice[75]

· Henry L. Stimson (1888), US Secretary of War[76]

· William Howard Taft (Bones 1878), son of the society’s co-founder and the first of three Bonesman to become US PresidentRobert A. Taft (1910), U.S. Senator (R-Ohio 1939–1953)[77]

· William Howard Taft (1878), 27th President of the United States; Chief Justice of the United States; Secretary of War; son of Alphonso Taft[78]

· Lawrence G. Tithe (1916), Yale Treasurer 1942–1954; director and partner, Brown Brothers Harriman

· Evarts Tracy (1890), President of Tracy and Swartwout, architectural firm responsible for the cloister garden within the Skull & Bones Tomb. Nephew of Bonesman William Maxwell Evarts.[2]

· Alfred Gwynne Vanderbilt (1898), son of Cornelius Vanderbilt II; brother of Gertude Vanderbilt Whitney

· Morrison R. Waite (1837), U.S. Supreme Court Justice[79]

· George Herbert Walker, Jr. (1927), financier and co-founder of the New York Mets; uncle to President George Herbert Walker Bush[80]

· Howard Weaver (1945), CIA

· William H. Welch (1870), dean of Johns Hopkins University School of Medicine

· Frederick E. Weyerhaeuser (1896), heir to the Weyerhaeuser Paper Co.

· Andrew Dickson White (1853), Co-founder and first President of Cornell University

· James Whitmore, American actor.

· Edward Baldwin Whitney (1878), New York Supreme Court Justice

· Harry Payne Whitney (1894), husband of Gertrude Vanderbilt Whitney; investment banker[81]

· William Collins Whitney (1863), U.S. Secretary of the Navy; New York City financier

· Dean Witter, Jr. (1944), son of the founder of investment house Dean Witter Reynolds[82]

· George W. Woodruff (1889), College Hall of Fame football coach, Acting Secretary of the Interior and Pennsylvania state attorney-general

KOMPLO TEORİLERİ : Sion Tarikatı Ve Tapınak Şövalyeleri

Tapınak Şövalyeleri, Birinci Haçlı Seferinin sonunda, Avrupa’dan Kudüs’e giden hacıları korumak amacıyla kurulmuş olan bir manastır askeri tarikatıdır. Şövalyeler Birliği, kurulmalarını takip eden yirmi-otuz yıl içerisinde, hem Papanın ve hem de tüm Avrupa monarşilerinin desteği ile bir tarikat haline gelmişlerdir.

Priure de Sion örgütü ise tarihte, bütün diğer örgütlerin yanında ya da arkasında ya da bu örgütlerle iç içe ve gizlenmiş olarak yer almıştır. Bu gün Avrupa Birliği senaryosunun arkasında da bu örgütün yer aldığı söylenmektedir.

Bu iki örgüt arasında çok sıkı tarihsel bağlar vardır. Tapınak şövalyeleri tarih sahnesinden silindikten sonra bile haklarında ve sahip oldukları sırlar hakkındaki spekülasyonlar devam etmektedir.

Priure de Sion ise hala güncelliğini korumakta olan etkin bir örgüttür ve dünya tarihindeki bir çok önemli olayda aktif rol almıştırlar.

Gerçek İçinizdedir…

Dan Brown’ın çok satan kitabı Da Vinci Şifresi, tüm dünyada şaşkınlık yarattı ve milyonlarca okuyucuyu, Leonardo Da Vinci’nin kendi eserlerine sırlar sakladığı, ıssız İskoç şapelinde garip sembollerin oyulduğu ve Katolik kilisesi ile kadim bir gizli örgütün, insanlığa sunulan en büyük armağanlardan bir tanesi olan Kutsal Kâse’yi ele geçirmek için asırlardır savaş verdikleri gizemli bir dünya ile tanıştırdı.

Fakat, romanda anlatılanların ne kadarı doğruydu ve gerçeğin ne kadarı kurguda bozulmuştu? Da Vinci Şifresi’nin Çözülmesi, bu karmaşayı

ortadan kaldıran ilk kitaptır. A’dan Z’ye düzenlenmiş kolay okunur bir yapı ile, kurgudan daha garip ve gizemli sorulara yanıt vermektedir:

· Sion Tarikatı olarak adlandırılan gizli örgüt gerçek midir?

· Bir zamanlar niçin Altın Oran’ın, Tanrı’nın zihnini açıkladığına inanılırdı?

· Kutsal Kâse ile ilgili en son bulgular ve düşünceler nelerdir?

· Romandaki kahramanların adlarında ne gibi anlamlar ve şifreler gizlenmiştir?

Da Vinci Şifresi’nin Çözülmesi, romanın hayranları ve Kutsal Kâse efsanesinin ardındaki inanılmaz gerçekleri merak edenler için eşsiz bir eserdir.


Kutsal Kâse konusunu ele aldığımızda, yıllar boyunca bu konuda birbiri ile karşıt düşüncelerin varolduğunu görmek bizim için şaşırtıcı olmayacaktır. Böyle bile olsa, Da Vinci Şifresi gibi bir romanın böylesine büyük bir tartışma yaratması çok ender rastlanan bir durumdur. Elinizdeki bu kitap baskıya girerken, Dan Brown’ın cinayet romanının satışı dünya genelinde altı milyona doğru koşuyordu ve kitabın ciltsiz baskısının yapılmasıyla birlikte bu satış daha da büyük bir rakama ulaştı. Görünüşe göre kitap konusunda arada derede kalan herhangi bir okuyucu olmadı-insanlar bu kitaba ya bayıldılar ya da nefret ettiler, bu da kitabı daha da sıradışı bir hale getirdi.

Önce kitabın aleyhinde olanlara bir göz atalım. Bu okuyucular genellikle bir takım alt gruplara ayrılıyorlar. İlk olarak, Dan Brown’ın kitabını tarihi açıdan hatalı ve iyi araştırılmamış bulanlar var. Hemen onların ardından da Brown’ın romanının Hıristiyan inancı ve tutuculuk için ciddi bir meydan okuma olduğunu düşünenler geliyor. Da Vinci Şifresi’nin sayfalarını çevirirken, ana konunun, kilisenin binlerce yıl boyunca halktan sakladığı bir şey olduğunu duyduğunuzda bu tepkinin nedenini anlamak çok zor değildir. Gerçekten de yutulması güç bir lokma ve köktencilerden, softalardan ve hatta Hıristiyan liberallerden bile acımasız saldırıları kendine çekebilecek kadar güçlü bir iddia. İnternette yapacağınız hızlı bir araştırma bile size, Brown’ın ciddi bir şekilde ve yalnızca Hıristiyan alimlerden değil başka insanlardan da gelen ve kendini bu romanın mesajını "yoketmeye" adamış bir öfke dalgası yarattığını gösterecektir. Pek çok insan bu kitabın Hıristiyan inancına bir saldırı olduğuna hükmetmiş durumdadır. Hatta Hıristiyan inanışını kilisenin anladığı anlamda savunan bu insanlardan bazıları, kendi kitaplarını yazmakta ve Brown’ın romanının bir kandırmaca ve dünyanın her yanında içlerinde tanrı korkusu olan insanlara karşı da alçakça bir suç olduğunu söylemektedirler.

Bu tartışmalar, Brown’ın alternatif tarihi anlatan bazı kitaplarda aktarılan, İsa’nın Magdalalı Meryem (Maria Magdalena) ile evlendiği, çocuklarının olduğu ve soyunun tarih boyunca devam ettiği gibi bir takım iddiaları yeniden dile getirmesini temel almaktadırlar. Bu tür bir düşünce, Tanrı’nın Oğlu yerine, "etten ve kandan oluşmuş" bir insan kuramını ortaya atarak, İsa hikayesinin güvenilirliğini ciddi bir şekilde sorgulamaktadır. Soy kuramını, bu kitabın Magdalalı Meryem maddesinde enine boyuna tartıştığım için burada bir daha tartışmayacağım. Bununla birlikte, şunu söylemeliyim ki, itibari kıymetini ele aldığımızda ve rehber olarak İnciller ile Yeni Ahit’deki metinleri kullandığımızda, inançlı kişilerin İsa ileMagdalalı Meryem arasında bir ilişkinin kanıtlarının bulunmadığına yönelik karşı iddialarını kabul etmek zorunda kalırız.

Ancak, okudukları bu metinlerde ve İncillerde bulunmayan bir takım önemli şeyler bu hipotezin ana temasını oluşturmaktadır: gerçek İncil’in içinde bulunan bu bilgi, erken dönem kilisesi için o kadar yıkıcıdır ki, gerçekte Yeni Ahit’in ilk redaktörleri ve editörleri tarafından bilinçli bir şekilde gizlenmiştir-bu sayede de, özgün İncil metinleri, bu bilgilerden arındırılıp yeniden yazılarak erken dönem Kilise Rahipleri için daha çekici hale getirilmiştir. Bu nedenle eğer Brown ve romanı için bir suçlama aranıyorsa kesinlikle yanlış yerde aranmaktadır-bu konuda çok daha ilginç başka eserler bulunmaktadır. Elinizdeki bu kitabın yaklaşık dörtte biri, kitabı suçlayanlara karşı ve geri kalan kısmı da romanı seven ama kitabın açıkladığı gerçek olaylar karşısında şaşıran insanlara yönelik olarak yazılmıştır. Bu konuları ileri sayfalarda teker teker inceledim.

Dan Brown, açıkça bilindiği üzere, kitabındaki bilgileri bir araya getirmek ve zemindeki olayları yaratmak için bir kaç önemli kitaptan faydalanmıştır. İsa’nın bir soyunun bulunduğu ve bu soyun da İsa ile Magdalalı Meryem’in birleşmesinden doğduğu, bu kadim sırrın ise Sion Tarikatı olarak bilinen gizli bir tarikat tarafından güvenle korunduğu bilgisi için Dan Brown, Michael Baigent, Hery Lincoln ve Richard Leigh tarafından yazılmış, uluslararası çok satan kitap Holy Blood, Holy Grail (Kutsal Kan, Kutsal Kâse) adlı kitabı temel almıştır. Leonardo Da Vinci’nin bu bulgulardan ve sırlardan bazılarını kendi resimlerine şifreli bir şekilde yerleştirmiş olduğu bilgisi için Lynn Picnett ve Clive Prince tarafından yazılmış The Templar Revelation (Templar İfşası) ve Magdalalı Meryem ve Kutsal Dişi için ise Margaret Starbird tarafından yazılmış olan The Woman with Alabaster Jar (Kaymaktaşı Sürahili Kadın) adlı kitapları kullanmıştır. Da Vinci Şifresini okumuş olanlar, hayali Kâse araştırmacısı Leigh Teabing’in evi, Château Villette’te, bu üç kitabın kitap raflarının baş köşesinde durduğunu anımsayacaklardır.

Da Vinci Şifresi adlı kitabında Dan Brown, bu kitaplardaki kuramları yalnızca yüzeysel bir şekilde kullanmıştır; bu araştırmaların gerçek derinliğini ve ortaya konan iddiayı tümüyle anlayabilmek için en azından yukarıda adları verilmiş olan bu kitaplardan bir tanesini okumak ve buna, kitabın sonunda eklenen kaynakça bölümündeki kitapları da dahil etmek gerekmektedir.

Eğer gerçekten de İsa’dan gelen bir soy varsa, bu durumda, dalâlet olarak adlandırabileceğimiz, inançlara aykırı iki durumla karşı karşıya kalırız: küçük dalâlet ve büyük, daha köktenci, dalâlet. Küçük dalâlet basittir: Kilise, 2000 yıldır yalan söylemekte ve pek çok nedenle gerçeği Hıristiyanlardan gizlemektedir. Büyük dalâlet ise gerçekten de son derece devasadır; çünkü eğer bu kuram kanıtlanabilirse, o zaman bütün tarihin yeniden yazılması ve bununla birlikte yaşamın, inancın ve çevremizdeki dünya ile ilgili algılayışımızın doğası ile ilgili tüm anlayışımızın kökten değişmesi gerekir. Tehlikeye atılacak birçok şey bulunmaktadır.

Peki ama bu durumda Da Vinci Şifresi niçin bu kadar ünlü oldu? İlk başta ve belki de her şeyden önce çok iyi bir roman. Son derece rahat okunuyor ve yönetmen Ron Howard tarafından harika bir film haline getirilecek. Aynı zamanda başarısının altında daha derin bir anlamın yattığına inanıyorum. Dan Brown’ın dokunduğu şey, okuyucusunun açıkta kalmış olan siniridir. Bir çok insan kendilerine öğretilen düşünme ve

inanç biçiminden rahatsızdır ve çoğunda bu duvarları parçalamak ve içinde bulunduğumuz çağda gittikçe daha büyük bir ivme kazanan yaşamın gizemlerine derinlemesine dalma ihtiyacı vardır. İşte Da Vinci Şifresi’nin bir anda sıçramasının nedeni bu çıplak sinirdir. Bu kitabın binlerce Hıristiyanı, kendi inançlarını sorgulamaya ve onları, Kilise kurumunu terk etmeye zorladığına inanıyorum. Bununla birlikte, gerçekte kitabın yaptığı tek şey, şu ana kadar bir alternatif ve bazı açılardan kafirce kabul edilen karşıt kuramları ve düşüncelerin güçlü akıntısını belli bir yatağa yönlendirmektir. Bu da kesinlikle son derece iyi bir şeydir.

Bu kitap, Da Vinci Şifresi’ndeki pek çok gerçek ile ilgili ayrıntılı bilgi sunmak amacıyla yazılmıştır. Alfabetik sırayla hazırlanmıştır ve umarım ki bu sayede, araştırması ve incelenmesi kolay bir kitaptır. Kitabı akademik bir havadan kurtarıp okuyucuyu sıkmamak için konu başlıkları altındaki bilgileri mümkün olduğunca kolay anlaşılabilecek bir sadelikte tutmaya çalıştım. En büyük umudum, tarihin içinde gerçek bir gizem ve gariplik olduğu konusunda okuyucunun gözlerini açan bir uyanışa neden olabilmektir. Umarım ki, en azından okuyucularımın bazılarını bu konuda daha fazla okumaya ve daha derin bir inceleme yapmaya teşvik edebilirim; bence Leonardo bu çabamı kesinlikle onaylardı.

Kurgunun ardındaki daha fazla gerçek için aşağıdaki siteyi inceleyebilirsiniz:

Yazar Hakkında

Simon Cox, kendini dogmalara, tutuculuğa ve yarı gerçeklere meydan okumaya adamış olan Phenomena dergisinin yayın yönetmenidir. Aynı zamanda, alternatif tarih alanında Robert Bauval, David Rohl ve Graham Hancock gibi önde gelen isimler için araştırmacı olarak çalışmaktadır.

Simon Cox, şu anda başlıca A.B.D. prodüksiyon firmalarından bir tanesi için Da Vinci Şifresi kitabının ardındaki gerçekleri temel alan bir televizyon belgeseli hazırlamaktadır.


Türkiye’de Susurluk kazasıyla ortaya çıkan asker-sivil bürokratların mafya ve diğer suç örgütleriyle ilişkiler yumağının ucu bir NATO gizli örgütü olan Gladio’ya kadar uzanıyordu.

Sovyetlerin dağılmasının ardından komünizm bloğunun yıkılması, Berlin Duvarı’nın aşılması Gladio ve Yeşil Kuşak stratejisinin işlevinin bittiğini gösteriyordu. Batının düne kadar desteklediği ülkeler ve devrimler bugünün lanetliler sınıfını oluşturuyordu. İşin kötüsü tüm hedef ülkelerin İslam toprağı olma ortak paydasında buluşmasıydı.

Dün Sovyetlere karşı Taliban hareketini destekleyenler, bugün ‘Frankestein’ konumundaki bu harekete karşı birleşen 11 ayrı Afgan fraksiyonu silah, istihbarat ve önderlik noktalarında birleştiriyordu. Bu 11’li koalisyonun fertlerinin önümüzdeki 5 yıl içinde nasıl lanetli cemaatlere dönüşeceğini tahmin etmek zor değil.

Gladio, anılan X örgütünün İtalya’daki ismi. Ve tüm NATO ülkelerindeki artık benzer örgütler için ortak tanımlama olarak kullanılıyor. Örgütün sadece NATO üyelerine has olmayıp başka ülkelerde faaliyet gösteriyor olması ayrı bir ilginç anekdot olsa da, NATO’nun direkt mücadele ve savaş ilan edemediği düşmanlara karşı Gladio ya da Super NATO oluşumlarının etkinlik gösterdiği bir gerçek.

Türkiye ve Yunanistan gibi ülkelerde açık darbe ve ****a faaliyetlerini destekleyen, zemin hazırlayan örgütün İtalya, Belçika ve diğer batılı ülkelerde de yasadışı siyasi komplolara karıştığı artık bilinen gerkçekler arasında.

Gladio’nun hikayesi

İkinci Dünya Savaşı sonrasında Sovyet tehditine ve olası bir işgal durumuna karşı 1948’de NATO kuruldu. CIA bünyesinde ise komünizmle mücadele amacıyla; basını elde edip sendika ve siyasi partilere mali destek sağlayarak ve anti-komünist bir propaganda yaparak gizli kuvvet oluşturacak bir yapı oluşturuluyordu. Gladio örgütü bu gerekçeyle kuruluyordu. ABD’nin finanse ettigi bu örgütler bir işgal durumunda sabotaj ve gerilla eylemleri gerçekleştirerek, dışarıdaki hükümete bilgi göndereceklerdi.

İdarecilerin eğitimi NATO üyesi ülkelerde, belli merkezlerde verilirken, diğer ülkelerde ise CIA ve NATO tarafından sağlanıyordu. Diğer yandan İngiliz Haber Alma Servisi’nin de örgütle işbirliği vardı.

NATO dışındaki ülkelerde de vardı

Gladio örgütleri, yalnızca NATO üyesi ülkelerde değil; Avusturya, İsveç, Norveç gibi Avrupa ülkelerinde de kuruldu. Merkezi, Brüksel’deki NATO Karargahıydı. Gladio, İtalya’daki örgütün kod adı. Yunanistan’dakinin adı B-8 ya da Sheep Skin (Koyun Postu), Belçika’dakinin SDRA-8, Hollanda’dakinin NATO Command, Batı Almanya’dakinin ise Gehlen Harekatı, Stay Behind ya da Sword, Avusturya’dakinin Schwert, Fransa’dakinin Rüzgar Gülü, İngiltere’dekinin ise Secret British Network olduğu bu ülkelerin yöneticileri tarafından açıklandı.(Mark Zepezauer. CIA’nın Büyük Operasyonları. shf: 34) Örgüt Türkiye’de Kontrgerilla olarak biliniyor. Türkiye’deki örgüt 27 Eylül 1952’de Seferberlik Tetkik Kurulu adıyla kuruldu. ABD’nin 1974’deki silah ambargosuna kadar bu örgütün ABD’den direkt para alarak iş gördüğü bilinmiyordu. Olayı ortaya çıkaran dönemin Başbakanı Bülent Ecevit oldu. Türkiye’deki Gladio örgütü 1965’de Özel Harp Dairesi adını aldığında, hâlâ ABD askeri yardım örgütü JUSMMAT ile aynı binada faaliyet yürütüyordu. ÖHD’nin 12 Mart ve 12 Eylül’de faal olduğu ileri sürüldü. ÖHD 1991’de tümen seviyesine yükseltildi ve Özel Kuvvetler Komutanlığı adını aldı.

Kontrgerilla’nın dönüşümü ve yeni düşman

3 Aralık 1990 tarihinde Genelkurmay Başkanlığında düzenlenen basın toplantısında Korgeneral Doğan Beyazıt’a Özel Harp Dairesi’nin antikomünist olup olmadığı soruldu. O dönemde ÖHD basında çokça tartışılıyor "Kontrgerilla" teşkilatı olup olmadığı araştırılıyordu. Beyazıt’ın o gün verdiği cevap 28 Şubat sürecine de ışık tutacak nitelikteydi:

"Bizim ülkemiz sadece komünist istilaya uğrayacak tek bir komşuya sahip olsaydı, o zaman komünist işgale karşı işgal sahasında mücadele verecek bir teşkilat yeterli olabilirdi. Fakat bizim ülkemiz din ihracından tutun, diğer bütün, Saddam’ın tutumu, öbür tarafta Bulgaristan, Yunanistan, tabii Rusya dahil çeşitli tehditlere tâbidir. Dolayısıyla antikomünist değildir. Din devrimine karşı da kullanılacaktır."(4 Aralık 1990. Cumhuriyet)

Bu örgütün ya da alt kanadı olduğu söylenen X ya da kontrgerilla yapılanmasının nasıl eylemler yaptığını da ÖHD’nin eski başkanlarından eski MİT görevlisi Cihat Akyol şöyle açıklıyordu:

"Mukavemetin en verimli tohumunun zulüm olduğu bilinmelidir. Bazen gayrinizami kuvvetlerin bu gerçeği bile bile sahte operasyonlarla halkın mukavemet cephesine iltihakına çalışılır."

"(…)Halkı mukavemetçilerden ayırmak için sanki ayaklanma kuvvetleri tarafından yapılıyormuş gibi, mücadele kuvvetlerince zulme kadar varan haksız muamele örnekleri ile sahte operasyonlara başvurulması tavsiye edilir" (Silahlı Kuvvetler Dergisi, Ek, 1971)

Genelkurmay’ın 16 Kasım 1990 tarihinde yaptığı ve ertesi gün gazetelerde manşet olan açıklamasına göre, "Dünyadaki yeni gelişmeler karşısında askeri stratejilerde değişiklik meydana geldikçe ÖHD’nin görevleri de gözden geçirilecektir."

Ve geçirilmiştir de. En büyük tehdit artık komünizm yahut her yıl sivil-asker demeden binlerce insanın canına kasteden bölücü tehdit değil ne idüğü belirsiz "irtica"dır. Türkiye’de bir kısım insanlar İslam’a saldırmak istediklerinde sürekli "irtica" kelimesini kullanmaktadır.

NATO’nun yeni düşmanı:

İslam NATO’nun klasik mavi=dost, kırmızı=düşman tanımlı renkleri, Sovyet Rusya’nın yıkılışından sonra "mavi" ve "yeşil"e dönüştürüldü. Uluslararası askeri ilişkiler konusunda uzman Emekli Kurmay Yarbay Talat Turhan, 1990, 1991 ve 1992 yıllarında Yeni Asya gazetesi için gerçekleştirmiş olduğumuz röportajlarda bu gerçeğe dikkat çekiyor; "Kızıl’ın yerini yeşil aldı" diyordu. (3.3.1991.Yeni Asya), (Turhan’ın 19.11.90 tarihli Zaman’da da benzer nitelikte açıklamaları yer almıştı.) Talat Turhan’ın açıklamaları o dönemde "Canım o kadar değil" sözleriyle karşılanmıştı. Ancak bu konuda yaşanan ve yaşanacak süreç onu haklı çıkarmış durumda.

NATO’nun bunu resmi ağızlarca ilan etmesi için çok beklememiz gerekmedi. 26 Eylül 1994 tarihinde NATO Genel Sekreteri seçilen Willy Claes, 2 Şubat 1995 tarihinde Alman Sueddeutsche Zeitung gazetesine şu demeci veriyordu:

"Fundamentalizm en az komünizm kadar tehlikelidir. Lütfen bu tehlikeyi küçümsemeyin. NATO askeri ittifaktan daha fazla bir şeydir. Kendisini Kuzey Amerika ile Avrupa’yı birbirine bağlayan uygarlığın temel ilkelerini savunmaya adamıştır".

Bu sözlerin yayınlandığı günlerde iç ve dış basında "NATO’nun yeni düşmanı İslam" şeklinde haberler çıkıyordu. Claes’in sözlerine politik gerekçelerle bile olsa Fransa, İtalya ve İspanya tepki göstermişti. Ancak garip olan dönemin Mısır Dışişleri Bakanının Claes’i desteklediğini açıklamasıydı.

Benzer bir bakış açısını ABD’nin ünlü haber dergisi Newsweek sergiledi. Dergi 29 Mayıs 1995 tarihli nüshasında şu değerlendirmede bulunuyordu: "Asıl mesele Avrupa’ya gelen göçmenlerin sayısının fazlalığında değil, İslam’da! İslamı asimile etmek çok zor."

Bilgi çağı olarak ilan edilen 21.yüzyıl "globalizm", "küreselleşme", "medeniyetlerin kaynaşması" olarak sunulan "yükselen değerlerin" hakimiyetinde mi, yoksa medeniyetler kavgası halinde mi yaşanacak? Temel soru bu ve hâlen cevabı netleşmiş değil.

Komünist blokun çöküşünün ardından NATO’nun en yetkili ağızları tarafından "İslami köktendincilik" en büyük tehlike olarak ilan edildi. Bu "küreselleşmeye" hiç de uyan bir tanımlama değildi. Yaşanan son süreçte ‘Haçlı Seferi’ gafları ve NATO’nun üstlendiği Claes mantığı rahatsız edici nitelikte. Acaba, cümlemizi fena halde "küreselleştirmeyi" planlayan mihraklar bizim çözemediğimiz ama yüzlerce soru sorabileceğimiz ‘naylon operasyonlarıyla’ törpüleyecekleri, tırpanlayacakları yerlere küçük birer çentik mi atıyor?

Medeniyetler çatışmasının yaşanmayacağı, Samuel Huntington’un haksız çıkacağı söyleniyor ama süreç içinde yapılan açıklamalar hep o zihniyetin ipuçlarını veriyor. Avrupa Birliği Komisyonu eski başkanlarından Jack Delours AB’nin Hıristiyan klübü olduğunu açıklarken ya da Lüksemburg Başbakanı J.C. Juncker, "Türkiye’nin kültürü müsait değil, tam üye olamaz" şeklinde konuşurken, yahut Almanya şansölyesi Helmut Kohl, Türkiye’nin bir Asya ülkesi olduğunu ilan ederken hep çatışmacı ve yok sayıcı bakış açısıyla hareket ettiler.

Avrupa Hıristiyan Demokrat Parti liderlerinin 1997 Mart ayı başında Brüksel’de yaptığı toplantıya başkanlık eden Willfried Martens, "Avrupa Birliği bir medeniyet projesidir ve Türkiye’nin bu topluluğa tam üye olması mümkün değildir" derken "çatışmacı" görüşlere tercüman oluyordu.

Aslında böyle davranarak geniş Avrupa şemsiyesi altındaki 20 milyona yakın Müslümanı yok saydılar ve büyük bir yanılgıya düştüler.

Herkes tarafından ifade edilmese de, İslam bir ‘problemler yumağı’ olarak görülünce Bosna-Hersek’te 4 yıl süren vahşete dünyanın "niçin zamanında tepki vermediği" sorusu da anlamsızlaşıyor normal olarak. Aynı şekilde Kosova’da yaşanan Sırp zulmü ve vahşeti, Çeçenistan’da sivillere yönelik ‘temizleme’ faaliyetleri, Filistin’de tank-top ve uçaklarla sürdürülen yoketme operasyonları ya da Keşmir’de tüm dünyanın gözü önünde yaşanan haksızlıklarla ilgili sorular da havada kalıyor.

Huntigton’un "Medeniyetler Çatışması" olarak sunduğu ve geniş yankılar uyandıran görüşleri bu çatışmacı mantığın amentüsünü oluşturuyor. Dünyayı dinler ve kültürler açısından "çatışma" kutuplarına ayıran Huntington’a göre İslam ve Konfiçyüs dünyaları Hıristiyan Batı’ya karşı giderek yükselen "nükleer ve dini" bir tehdit oluşturuyor.

Tarihin sonunun geldiğini ilan eden Francis Fukuyama ise ideolojiler devrinin kapandığını ve komünist Rusya’nın çöküşünün ardından artık dünyada herkesin Batı’nın değerlerini benimsemesi gerektiğini iddia ediyordu. Globalizm, kültürel entegrasyon ve yükselen değerler edebiyatı sonuç olarak "büyük biraderin dediği olur"a geliyordu. Şimdi ise, Büyük Birader’e iman ettirme sürecine girmiş bulunuyoruz.

Talat Turhan ne diyor?

Gladio konusuna dönecek olursak, konunun Türkiye’deki en yetkin uzmanı olan Emekli Kurmay Yarbay Talat Turhan, Amerikan FM (Field Manuel) 31-15 adlı talimnamenin öz olarak bağlı-bağımlı ülkelerdeki benzer yapılanmaların ruhunu oluşturduğunu belirtiyor. Türkiye’de ise önce Seferberlik Tetkik Kurulu daha sonra ise Özel Harp Dairesi adıyla tanınan "kardeş kuruluşun" Kara Kuvvetleri Komutanlığı Sahra Talimatnamesi olan ST 31-15 numaralı yönergeyle düzenlendiğini ifade ediyor:"FM 31-15 işaret ve Mayıs 1961 tarihli Amerikan Sahra Talimnamesi, tercüme edilerek, ST-31-15 işaret ve Ocak 1965 tarihinde "Gayri Nizami Kuvvetlere Karşı Harekat" adı altında ve Org. Ali Keskiner imzası ile TSK’da uygulanmak üzere dağıtılmıştır." (Talat Turhan. Bomba Davası Savunma-1- shf. 133.İstanbul. 1986)

Kontrgerilla ne iş yapar?

Talat Turhan devam ediyor: "ST 31-15 adlı talimnamede açık ve sinsi gayri nizami faaliyetler arasında; adam öldürme, bombalama, silahlı soygunculuk, işkence, kötürüm hale getirme, adam kaçırma suretiyle tedhiş ve olayları tahrik, misilleme ve rehinelerin alıkonması, kundakçılık, sabotaj, propaganda ve yalan haber yayma, zorbalık, şantaj sayılmakta ve 10. sahife, madde 9’da ‘Bir gayri nizami kuvvetin yer altı unsurları kaide olarak kanuni statüye sahip değillerdir’ denilmektedir."

Bu ne demektir? Yani, hem tanım olarak ‘kanuni statü’ içinde değillerdir, hem de yaptıkları işlerin ‘kanunsuzluk’ olarak düşünülmesi mümkün değildir. Bu kadar geniş bir ‘sorumsuzluk ve yetkiye’ sahip bir organizasyonun muhatabı olmak ister miydiniz!

Turhan, Doruk Operasyonu kitabında ise ST-31-15 talimnamesinin 5. maddesine dikkat çekiyor: "Büyük bir gayrinizami kuvvet, kaide olarak biri açık faaliyet gösteren gerilla unsuru (komando birlikleri), diğeri gizli faaliyette bulunan yeraltı unsuru olmak üzere iki müşekkel unsurdan terettüp eder"

Balonu Belçika patlattı

Varlığı 1990’da Belçika tarafından ortaya çıkarılan Gladio, hükümet ve gizli servisler tarafindan 1950’den önce oluşturulmus olan resmi fakat gizli bir servisti. Örgütteki sivillerin isimleri Washington ve Londra’da kod adları şeklinde bulunmaktaydı. Belçika Gladiosu, Ordu İstihbarat Servisi (SGR) bünyesinde faaliyet gösteren "Dokümantasyon, İstihbarat ve Harekat Servisi" (SDRA)’nın küçük bir ünitesiydi ve adı SDRA-8’di. Aralarında emekli asker ve sivil ajanların bulunduğu altmış beş kişiden kurulu bu ünite, bağlı olduğu SDRA ve SGR’yi atlayarak, yani resmi hiyerarşiye uymayarak CIA ile bağlantılar kuruyordu. SGR’nin uzun zaman başında bulunan Orgeneral Raymond Van Calster, Gladio’nun başı oldugunu şiddetle reddediyordu. Fakat general, kendisinin başkanlık ettiği SDRA-8’in toplantılarından Belçika Başbakanı Wilfried Martens ve Milli Savunma Bakanı Guy Coeme’i haberdar etmemişti.

General de Gaulle, 7 Mart 1966’da Fransa’yı NATO’nun askeri kanadından çekerken, Fransa ile ABD arasında yapılmış gizli antlaşmaların bir kısmını açıkladı ve böylece NATO’nun komünizme karşı mücadele için imzaladıkları gizli protokollerin varlığı ortaya çıktı.

Temizeller ülkesi İtalya

Gladio’nun İtalya kanadının geçmişi İkinci Dünya Harbi sıralarına kadar uzanıyordu. ABD 1942’de yeni bir istihbarat servisi kurmuştu: Stratejik Hizmetler Dairesi (OSS). Üç bin ajana, çok gelişmiş teknik donanıma ve milyonlarca dolar bütçeye sahip olan OSS çeşitli ortamlara sızabilmek için, yabancı ülkelerdeki Amerikan büyükelçilikleriyle bağlantı halinde karşı-espiyonaj yapıyordu. Bu, İtalya’da Vatikan ve mafya ile sürekli bir işbirliği şeklinde gerçekleşiyordu.

Licio Gelli Diye Bir Mason Üstadı

Licio Gelli, Propaganda-2 (P-2) Mason Locasının üstad-ı azamı. İtalyan-Arjantin uyruklu. İspanya iç savaşında faşistler adına savaşmış bir isim. P-2, İtalya’da 1966’da kuruluyor. 1969’da da Gelli başkan oluyor.

18 Mart 1981’de Milano polisi Gelli’nin villasına baskın yapıyor. Fakat o önemli belgelerini de alarak kaçıyor. Hakkında politik, askeri ve endüstri casusluğu iddiasıyla tutuklama emri vardır. Gelli, her nasılsa P-2 mason locasının üye listesini ardında bırakmıştır. Mason üyeler arasında Adalet Bakanı Adolfo Sarti, 1972-1973 ve 1976-1979 yılları arasında başbakanlık yapmış Giulio Andreotti de vardır. Ayrıca, 43 parlamento üyesi, 54 devlet görevlisi, başta Genelkurmay Başkanı Amiral Giovanni Torrisi olmak üzere 8’i amiral 30 generalin içinde bulunduğu 183 askeri yetkili, 19 hakim, avukatlar, polis komiserleri, bankerler, gazete sahipleri, yazarlar, baş yazarlar, 58 profesör, siyasi parti liderleri ve haber alma servisinin 3 eski başkanı. Liste bomba gibidir ve zaten o etkiyi de kolaylıkla yerine getirir.

Çorap söküğü gibi arkası gelen bu belgeyi Gelli niçin bırakmıştı? Bu sorunun kesin cevabı henüz verilmiş değil. Gelli’nin bir çok sabıkası vardı. En önemlisi ise İtalya seçimlerinin Hıristiyan Demokrat Parti lehine sonuçlanması için giriştikleri naylon operasyonlar ve CIA’dan bu iş için para alması idi.

İtalya’da ya da herhangi bir ülkede CIA’nın çeşitli kontrgerilla yöntemleri denemesi, iç işlerine karışması pek alışılmıştı da bir mason locasının bu işlerin içinde olmasına "pek alışılmamıştı". Sevgi, hoşgörü, eşitlik, adalet ve barışın beyaz güvercinleri olan masonların nasıl olur da karanlık işlerle bağlantıları olabilirdi! Bir mason locasının, bir istihbarat örgütü yetkilileriyle anlaşıp, kontrgerilla faaliyetlerine destek vermekte ne gibi bir menfaati olabilirdi? Herhalde çok daha fazla hayır işleri yapabilmek için yapmışlardı bunu. Burada bir soru daha gündeme geliyordu: Yoksa Gladio’nun faaliyette olduğu tüm ülkelerin mason teşkilatları da bu X örgütüyle içli dışlı mıydı? Elimizde kesin belgesi yok ancak malum İSKİ skandalında Türkiye’deki bir azınlık cemaate mensup ilginç isimler ve bağlantılar ortaya çıktı. Ancak bu netameli konunun üstü pek çabuk kapatıldı.

KOMPLO TEORİLERİ : HSBC bankasının ardındaki sırlar

Gözler geçtiğimiz senelerde bombalanan HSBC bankasına çevrilmişken bu bankayı iyi tanımakta oldukça fayda var. Basında genel olarak Büyükçe bir İngiliz bankası olarak tanıtılan HSBC aslında hiçte o kadar basitçe geçiştirilecek bir banka değil. Bu bankanın ardında pek çok ilginç gizemli olay ve ilişkilerde bulunmakta. Şimdi bu HSBC bankasını ve ardında yatan gizemlere doğru beraberce bir yolculuğa çıkalım.

Parolası "Dünyanın Yerel Bankası" olan HSBC global kapitalist dünya sistemine iyi bir temsilci sayılabilecek bir kuruluş. Merkezi Londra’da olan banka dünya çapındaki 9500 şubesi ile 79 ayrı ülkede hizmet vermekte. Bankanın 200 bin hissesi New York,Londra,Hong Kong ve Paris borsalarında işlem görüyor bu sebeple İstanbul’daki saldırılar dünya borsalarında yakından etkiledi.

HSBC ismi nerden geliyor derseniz tam açılımı The Hong Kong ve Shangai Banking Corporation yani kısaca Hong Kong ve Şanghay Bankacılık Şirketi.

Banka Hong Kong ta iş yapan son derece güçlü bir şahıs olan Sir Thomas Sutherland tarafından Mart 1865 senesinde Hong Kong ta kuruluyor ve hemen ardından ilk şubesini Şangayda açıyor. Thomas Sutherland karakterini yazının ileriki bölümlerinde daha yakından tanıtacağım. 19. yüzyılın sonları ve 20 yüzyılın başlarındaki dönemde HSBC İngiliz kapitalist

yayılmacılığına iyi uyum göstererek bütün Çin ve Güneydoğu Asya’ya yayıldı. Bu gelişmemiş ülkelerde karşılarında bir rekabet olmadığı için kısa zamanda tüm bankacılık sistemini ele geçirdi ve milyonlarca sterlin değerinde likit parayı bu bölgelerin insanlarından emip kendi kasalarına boşalttı. Banka o kadar etkindi ki Güneydoğu Asya’daki pek çok ülkenin paralarını bile kendileri basıyorlardı kısaca bu ülkelerin ekonomileri HSBC tarafından ve onun sahibi İngiliz Sömürge İmparatorluğu tarafından ele geçirilmişti.

İkinci Dünya savaşında Japon tehlikesi karşısında bir süre faaliyetlerini durduran banka savaştan sonra yerle bir olan Hong Kong ekonomisinin yeniden yapılandırılması işini üzerine aldı ve bu süreçte çok büyük karlar elde etti. 1950li yıllarda banka kapitalizmin yeni süreci çerçevesinde Globalleşme kararı aldı bütün dünyaya yayılmaya başladı. İlk olarak 1959 senesinde British Bank of Middle East bankasını satın alarak petrol zengini olmaya yeni yeni başlayan Ortadoğu’ya adım attılar. Bunun dışında HSBC 1970lere kadar pek çok ufak finans kurumunu gizlice satın aldı ve bu kurumların isimlerini korumasına izin vererek kendisi perde arkasında kaldı. 1980 erde Kanada,Avustralya ve Amerika pazarlarına da ayak basmaya başladılar. HSBC 1990 lara kadar dünyanın her yerinde açık ve gizli alımlara sürdürdüğü globalleşme sürecini 1991 senesinde bütün bağlı iştiraklerini tek bir çatı altında toplayarak "HSBC Holdings" adlı dev bir global finans gücü olarak ortaya çıkıverdi. Özellikle Temmuz 1992de İngiltere’nin Güçlü Bankalarından Midland Bank’ıda satın alınca HSBC dünyanın en büyük bankacılık ve finans organizasyonlarından biri haline geliverdi. 1999da son derece şüpheli şartlar altında ele geçirdiği Safra holdinglerle beraber Amerika dada oldukça kuvvetli bir mevki kazandı bunun ardından 2003 senesinde Amerikanın en önde gelen tüketici finansmanı kurumlarından House Hold şirketini de bünyesine kattığını düşünürsek HSBC’ye global kapitalizmin dişli oyuncularından biri olarak bakabiliriz artık.

Buraya kadar anlatılanlar yeni dünya kapitalizminin oyuncularından birinin "normal" sayılabilecek aç gözlü geçmişidir fakat daha bitmedi esas ilginç noktalara buradan sonra gireceğiz. Bankanın yönetim kuruluna baktığımızda tam bir "yuvarlak masa şövalyeleri" görünümüne şahit olmaktayız. Kısaca bir tanıyalım bu "şövalyeleri" Sir John Bond : 61 yaşında. Grup başkanı, Uluslar arası Finans Enstitüsü başkanı, Ford Motor üyesi,İngiltere Merkez Bankası yöneticisi.

Barones Dunn : Başkan Yardımcısı 63 yaşında. Hong Kong’un gizli yöneticileri olan süper zenginlerin oluşturduğu Hong Kong Konseyinin eski üyesi.

Sir Brian Moffat : Başkan Yardımcısı 64 yaşında. İngiltere Merkez bankası üyesi.

Lord Butler : Üst düzey yönetici, 65 yaşında Eski kabine Başkanı ve Sosyal Güvenlik bakanı.

Lord Marshall : Üst düzey yönetici, 69 yaşında, British Airways başkanı.

Sir Mark Moody-Stuart : Üst düzey yönetici 62 yaşında, Anglo Amerikan Petrol, Shell ve Royal Dutch şirketlerinde görev yaptı. Birleşmiş Milletlerin Global Bütünlük Konseyi adındaki çok ilginç kurumuna danışmanlık yapıyor

Sir Brian Williamson : 58 yaşında Üst düzey yönetici, London International, Electra ve Templeton gibi sigorta devlerinde yönetici. İrlanda Merkez Bankası üyesi.

Evet gördüğünüz gibi bir zamanların derebeyleri ve aristokrat "mavi kanlı" sömürücüleri yeni Global Kapitalist düzene de çok iyi uyum sağlamışlar ezilenler yine hep aynı.

Peki bu Global Para devini ortaya çıkaran beyin olan Sir Thomas Sutherland kimdir birazda onu tanıyalım. Bay Sutherland aslında bir başarı hikayesi İskoçyalı fakir bir aileden çıkarak dünyanın en zengin kişilerinden bir olmayı başarmış fakat bu başarısını yeteneklerinden çok inanmış bir mason olmasına borçlu. Sir Sutherland 1834 senesinde fakir bir İskoç ailesinin çocuğu olarak Aberdeen şehrinde doğuyor. Bütün fakir İskoç çocukları gibi papaz okuluna gönderildi ise de bir papaz olmak gözünü para hırsı bürümüş Sutherland’a göre değildi. 18 yaşında ileride başına geçeceği Deniz Taşımacılığı şirketi P&O ya katip olarak girdi ve Hong Kong’a gönderildi. Açıkgözlülüğü ve sinsiliği sayesinde bir kaç sene içinde Şirketin Japonya ve Çin pazarlarından sorumlu müdür yapıldı. Bu dönemde bugün hala faaliyette olan Hong Kong ve Whampoa Dok hizmetleri şirketini kurdu. Bu şirket sayesinde Hong Kong’da pek çok liman açtılar ve bu limanları İngiliz Donanmasına da kiralayarak iyi para kazandılar. Bu dönemde göze çarpan Sutherland kısa bir süre sonra Masonlara katıldı ve İskoç Ritine üye oldu.

Bütün masonlar gibi artık Sutherland’ın önü açıktı ve ilk yaptığı iş HSBC bankasını kurmak için çalışmalar başlatmak oldu. O zamanlar Hong Kong’daki bütün bankalar yabancıydı ve Hong Konglu büyük işadamları bu bankların kendilerini soyduğunu düşünüyordu yeni mason olmuş Sutherland mason işadamı kardeşlerine neden kendi bankamızı kurmuyoruz diye sordu. Bu sorunun cevabı 1865 senesinde HSBC’ nin kurulmasıyla geldi. Bankanın kurucularının hepsi Mason işadamlarıydı.

Bu başarısından sonra Sutherland dönemim Hong Kong Locası Üstadı Sir Hercules Robinson tarafından ülkenin gizli yönetici konseyi olan Hong Kong Konseyine üye olarak teklif etti henüz 30 yaşını doldurmamış biri için bu son derece büyük bir başarıydı. Hong Kong Konseyi bütün bölgeyi sömürerek kapitalist-prensler haline dönüşmüş süper-zengin Hong Konglu işadamlarının kurduğu bir oluşumdu ve ülkeyi aslında bunlar yönetiyordu. Böyle bir konseyin üyeliği genç bir mason için ileri doğru atılmış büyük bir adımdı.

1881 senesinde Sutherland bir zamanlar katip olarak girdiği P&O firmasının başına genel müdür oldu tabii mason kardeşlerinin büyük desteğiyle. Şirketin o zamanki en büyük sorunu Süveyş kanalına sahip olan Fransız Kanal Şirketinin gemicilik şirketlerinden çok büyük ücretler talep etmesi ve bu sebeple Uzakdoğu’dan Avrupa’ya mal taşıyan P&Onun karının azalmasıydı. Bu sorunu mucizevi bir şekilde halleden Sutherland global masonluğunda desteğiyle Kanal Şirketinin Yönetimine seçildi bu sayede P&O firmasının da gemileri için hiç

bir sorun kalmamış oldu. Sutherland bu görevi ölene kadar korudu. Bu büyük başarıları sayesinde Sutherland 1891de şövalye yapıldı ve Büyük Haç madalyasına hak kazandı.

Görevde Bulunduğu sürede P&O şirketini 100 bin tonluk bir gemi filosuna, sermayesini de 3 milyon sterline çıkardı. Bu o dönemlere göre müthiş bir başarıydı. 87 yaşında öldüğünde Legion Honour ve Masonik St John madalyası ile ödüllendirilmişti ve cenazesi 1921 senesinde Londra’da büyük bir Masonik törenle kaldırıldı ve dünyanın her yanındaki masonlar bu törene temsilciler gönderdiler.

Peki Masonlar tarafından kurulan HSBC bankasının sembolü ne anlama gelmektedir. 19. yüzyılda bankayı Sutherland’la beraber kuran Mason işadamlarının hepsi şirket armalarında bu simgeyi kullanırlardı ve HSBC’ nin logosu da doğal olarak bu oldu. Sembolün ismi "St. Andrew Haçıdır" İskoçların milli sembolü olması dışında çok önemli bir Masonik semboldür aynı zamanda.

29. Masonluk Derecesinin ismi "İskoç Şövalyesi Saint Andrew”dir. Bu derecenin sembolleri Banka Logosundaki St.Andrew haçı, Yıkılmış bir kale ve zırhsız savaşçıdır.

Bu derecedeki masonlara "Güneşin Şövalyesi" ismi verilir. Sembolün kökeni diğer Masonik semboller gibi Ortaçağa ve dolayısı ile Tapınak Şövalyelerine dayanır. Tapınak şövalyeleri 1307de papanın buyruğuyla kılıçtan geçirildikleri ve ilk gizli Masonik örgütlenmeyi kurdukları sıralarda pek çok şövalye engizisyonun elinden kurutulmak için isimlerini değiştirerek uzak ülkelere kaçtılar. Bir kısım şövalyede İskoçya’ya kaçtı ve Cesur yürek filminden hatırlayacağınız İskoç kralı Robert Bruce’un emri altına girdiler ve İskoç kralının İngilizleri yenmesinde bu şövalyelere büyük pay sahibi oldular işte Masonların İskoç locası ve St.Andrews Masonik derecesi buradan doğdu.

Logosu Mason sembolü olan HSBC bankası ile ilgili ilginçlikler burada bitmiyor. Şirket Ortadoğu’da da pek çok maceralı olaya da karışmış durumda. HSBC bankasının ismi Saddam Hüseyin’le bile bir dönem kesişmiş. Saddam Hüseyin ülkesine yönelik ambargoyu pek çok yöntemle deliyor çok büyük miktarlarda kazanç sağlıyordu fakat bu parayı kullanabilmesi için bir şekilde aklamak zorundaydı. Saddam Hüseyin’in Maliye Bakanının sahip olduğu Rafidain Bankası bu para aklama istasyonlarından birisiydi. Bu banka Bahreyn,Mısır,Ürdün,Lübnan,Birleşik Arap Emirlikler ve Yemendeki şubeleri sayesinde Irak’ın dünyaya açılmasını sağlıyordu ve Saddam Hüseyin bu banka üzerinden silah satın alabiliyordu. Bankanın aklama yöntemi ellerindeki kara parayı çeşitli yöntemlerle ve dikkat çekmeyecek bir şekilde anlaşmalı olduğu diğer bankalara aktarmaktı. Bu bankalardan biride Ürdün’ün en büyük bankası Arab Bank idi. Bu banka üzerinden Saddam’ın bankası Rafidain Londra merkezli British Arab Commercial Bank yüzde 5 hissesine sahipti ilginç olan bu bankanın diğer ortağıda yüzde 47 hissesiyle HSBC bankasıydı. Yani kısacası Saddam ve HSBSC iş ortakları idi. Bankanın yönetim kurulunda üye olan ve Saddam Hüseyin’le yakın ilişkiler içindeki Sir David GoreBooth ise HSBC Grubun başkanı olan Sir John Bond’un özel danışmanı ve yakın arkadaşı yani Saddam ile HSBC’ nin bugünkü başkanı arasında da yakın ilişkiler var. (HSBC’ye İstanbul’da bomba atanların Irak direnişçileri olduğu tezinin saçmalığını artık sizler tahmin edin)

HSBC’ nin ismi başka bir "ilginç" olayda da gündeme geliyor. 1999 senesinde HSBC Amerikanın en büyük finans firmalarından biri olan Safra Republic Holdingine 3 milyar dolar karşılığında talip oluyor. Şirketin kurucusu ve sahibi Edmon Safra Lübnan asıllı bir Yahudi. Suriyeli çok zengin bir altın tüccarının oğlu olan Safra önce Beyrut’a oradan da 1940lı yıllarda

Amerika’ya göç ediyor ve 30 sene içinde Amerikanın önde gelen finans(tefecilik) ve bankacılık holdinglerinden birini kuruyor. Yaşı çok ilerlediği ve Parkinson hastalığına yakalandığı için holdingini satılığa çıkartan Safraya pek çok iyi teklif geliyor bunlardan biride mason armalı HSBC şirketi.

Satış işlemleri tamamlanmak üzereyken Safranın bankasını satmaktan vazgeçtiği söylentileri çıkıyor ve Safra Monako’ya tatile gidip ortadan kayboluyor. Aralık 1999da Safranın Monte Carlo’daki süper lüks villasına siyah maskeler takmış iki kişi sabaha karşı baskın düzenliyor. Safranın karısı ve çocuklarını bir odaya kilitliyorlar ve Safrayı da Banyoya götürüp bağlıyorlar ardından da villayı ateşe veriyorlar. Yangında Safra boğularak can veriyor karısı ve çocukları ise kıl payı kurtuluyor. Safranın öldürülmesinden kısa bir süre sonra Safranın varisleri satışı tamamlıyor ve bugün Safra Holdings HSBC’ye ait.

Evet HSBC bankasının heyecanlı hikayesine şimdilik burada nokta koymak istiyorum. İstanbul’daki saldırılar sonrası "basit bir İngiliz bankası" olarak geçiştirilmek istenen HSBC’ nin maceraları aslında kitaplar doldurur ama imkanlarımız şimdilik bu kadar diyelim.


Tarhan Taykut



Kurukafa ve Kemikler" örgütü

İlluminati, Skulls and Bones Society, Bohemian Grove, Pilgrem Society, Atlantik Konsül, The Group (İngiltere) gibi gizli cemiyetler çok az kişi tarafından duyulmuşlardır ve bu gruplarla ilgili bilgiler pek çok ülkenin askeri veya sivil istihbarat örgütlerinde bile yoktur! Bunlar, son günlerde pek fazla adı geçen CFR (Dış İlişkiler Konseyi), Bilderberg ve Trilateral Komisyonun belkemiğini teşkil eder.

ABD’deki gizli örgütlenmelerin hiç kuşkusuz temeli Avrupa’dır. Aslında gizli örgütlerin yapısını, iç sistemlerini, organizasyonlarını ve törenlerini inceleyip anlamadan yöntemlerine ve sırlarına müdrik olamazsınız. Öncelikle gizli toplulukların alt kültürlerini incelemek gerekli, bu alt kültürler milenyumlar öncesine Mezapotamya’ya kadar gidiyor (Detaylı bilgi için Barret 1999 ve Daraul 1989). Ama biz Üçüncü Haçlı Seferleri’nin başladığı günümüzden 1. Haçlı Seferleri’ne gidelim ve "Tapınak Şovalyeleri"ne ve "Malta Şovalyeleri"ne değinelim. Ayrıca bir bestseller haline gelen "Holly Blood and Holly Grail" isimli kitapta bahsedilen o zamanlara ait parşömenlerin bulunması sayesinde ortaya çıkarıldığı iddia edilen "Rose Croix" (Gül Haç) örgütünün aslında Tapınak Şovalyeleri’nin uzantısı olan ama tam anlamıyla ispatlanamamış bir gizli cemiyet olduğunu belirtmeden geçmeyelim (Baigent, Leigh ve Lincoln 1983).


Tapınak Şovalyeleri, Haçlı Seferleri sırasında kurdukları kalelerde (Anadolu’dan Kudüs’e kadar) kendi alt kültürlerini ve gizli haberleşme yöntemlerini, felsefi ve sosyal sistemlerini oluşturan ve bankerlikle uğraşan, hatta seyahat çeklerini icat eden bir gizli örgüt olarak ele alınabilir..

Bugün bu gizli örgütleri aşamazsanız, dünyanın hiçbir yerinde sesinizi duyurup hakkınızı arayamazsınız. Çünkü kanunları onlar yapmaktalar, kara ve ak parayı onlar kontrol etmekteler, polisi ve istihbarat örgütlerini, endüstri ve bilimi onlar yönetmekteler, teknoloji ve bilgiyi onlar yönlendirmekteler. Dünyayı işgal eden ve her yere nüfuz etmiş bu Yeni Dünya Düzeni’nin örgütlenmesini aşamadıkça ne bağımsızlığınız var olabilir, ne de bir ulus olabilirsiniz.

Vatikan Papalık mafyası, Malta ve Tapınak Şovalyeleri’nin güçlenmesinden ve bağımsızlaşmasından rahatsız olunca onları ülkelerine çağırır. Zaten kendi alt kültürleri içinde Selçuklu, Sufi, Arap kültürleriyle kaynaşmış, Yunanlıların Arapçaya çevrilmiş eserlerini okumuş ve kısmen de hermetizmle ve alkemi (simya) ile uğraşan bu şovalyelerin bazıları ülkelerine döndüklerinde özellikle Fransa ve İspanya’da cadı, büyücü diye yakılmışlar ve sonra da bunların bir kısmı 13. ve 14. yüzyıllarda İskoçya’ya kaçarak kendi alt kültürlerini oluşturmuşlar. Sonuçta bir süre sonra spekülatif masonluk denilen masonik örgütlenmeleri kurmuşlardır. Masonik örgütlenmeler diğer başka gizli örgütlenmelerin esasını oluşturmuş, hatta Fransız Devrimi’nin ve Amerikan Devrimi’nin gerçekleştirilmesinde felsefi ve örgütsel büyük katkı sağlamıştır. Fakat şu unutulmamalı ki ister İlluminati olsun, ister Skulls and Bones Society ve Bohemian Grove olsun, bunların hepsi Masonik gizli örgütlenmelerdir; törenleri, temel felsefeleri, beyin yıkama yöntemleri hep birbirine benzer. Bu gizli örgütlere giren herkes masonik bir geçmişe de sahiptir. İlluminati, Skulls and Bones Society, Bohemian Grove, Pilgrem Society, Atlantik Konsül, The Group (İngiltere) gibi gizli cemiyetler çok az kişi tarafından duyulmuşlardır ve bu gruplarla ilgili bilgiler pek çok ülkenin askeri veya sivil istihbarat örgütlerinde bile yoktur. Yukarıda sayılan cemiyetler son günlerde pek fazla adı geçen CFR (Dış İlişkiler Konseyi), Bilderberg ve Trilateral Komisyonun belkemiğini teşkil eder.


İlluminati, 1 Mayıs 1776 da Adam Weishaupt tarafından Almanya Bavyera’da kurulmuştur. Weishaupt, Ingolstadt Üniversitesinde hukuk profesörü iken masonik eğilimlere merak sarmış ve bir gizli örgüt kurmuştur. Ama hükümete karşı bazı hareketler de içeren yayınları nedeniyle 1786’da polis tarafından basılmış ve ondan sonra da tamamen yeraltına inmiştir. İlluminati’nin daha sonra çok güçlendiği ve 1833’de Yale Üniversitesinde General William Russel tarafından Skulls and Bones Society olarak kurulduğu (SBS) rivayet edilmektedir. Yani bir rivayete göre SKS İlluminati’nin ABD’deki devamıdır.

İlluminati adını ve üyelerini inanılmaz bir sır gibi saklayan ölümcül bir kuruluştur. Bugün hemen her ülkede mevcuttur. Özel eğitim, tören ve alt kültürlerden gelmeyenler İlluminati’ye kabul edilmezler. ABD başkanlarının pek çoğu İlluminati’den ya icazet alırlar ya da üyesidirler. İlluminati o kadar gizlidir ki, varlığından bile bahsedilmez. Bu gizli örgüte ihanet edenlerin cezası kayıtsız şartsız ölümdür. Illuminati’nin NATO ile veya Gladyo gibi yeraltı örgütleri ile de ilişkisi olduğu sanılmaktadır.


Baba ve oğul George Bush’un üyesi olduğu Skulls and Bones Society (SBS), merkezi Connecticut Yale Üniversitesinde olan çok gizli bir cemiyettir. Her yıl sadece bu örgüte yaklaşık 15 kişi (erkek) girebilir, ama bu 15 kişi daha sonra ABD’de en kilit noktalara getirilir, ayrıca bu kişilerin akrabaları ve dostları da bu elitizmden paylarını alırlar. Bir rivayete göre, 1832’de ABD’ye İlluminati’nin bir uzantısı olarak William Russell ve Alphonso Taft tarafından getirilmiştir. Alphonso Taft, daha sonra ABD başkanı ve SBS üyesi olan William Howard Taft’ın babasıdır. SBS’nin son 150 yılda 2500’den fazla üyesi olmuştur. SBS Yeni Dünya Düzeni’nin temel ideologlarından biridir (Bohemian Grove ve CFR ile birlikte). SBS’ye ilişkin elimizdeki ilk kayıtlar Haziran 1882’ye aittir.

Bu gizli cemiyete girebilmek ancak davetle mümkündür ve inisiasyon töreni masonlarınkine çok benzer. Fakat tüm törenler ve yapılanlar gizlidir, kimse dışarıya bilgi sızdıramaz. İnisiasyon törenlerinde denekler çırılçıplak soyunup bir tabuta girerler, bu tabuttan çıktıklarında yeniden doğmuş sayılırlar. Birbirlerini özel tanıma yöntemleri vardır. Son yüzyılda SBS üyeleri ABD’de en kilit noktalara gelmişlerdir ve özellikle belirli ailelerden seçilen kişiler özenle bu gruba alınır. Bu cemiyete girebilmek için temel özellik; WASP olmaktır (White: Beyaz; Anglo Sakson ve Protestan). Başka ırka veya geçmişe mensup başka dinden olanlar bu yapıya giremez.

Cemiyete girenlerin 6-7 kuşak öncesinden Anglo Sakson ve Protestan olmasına çok dikkat edilir. ABD’ye yerleşen ve pek çok tüketim aracını kontrol altından tutan ve etkin ailelerden SBS’ye üye verenlerden bazıları şunlardır: Whitney, Perkins,Stimson, Taft, Wasdworth, Gilman, Payne, Davison, Pillsburry, Sloane, Weyerhauser, Harriman, Rockefeller, Lord, Bundy, Phelps, Bush aileleri.

SBS, toplumdaki hemen her yapıya girmiştir bunların içinde Beyaz Saray, Yüce Divan, medya, iş ve endüstri, Federal Banka sistemi, kanun yapıcı kurullar, mahkemeler vb. SBS’nin temel ideolojisi; Anglo Sakson ve protestan beyazların dünyadaki hâkimiyetini sağlamaktır, ideolojisi faşistir ve her iki Dünya Savaşında da bu cemiyet çok önemli roller oynamıştır (Sutton 1986). Bohemian Grove ve CFR ile birlikte Skulls and Bones Society Yeni Dünya Düzeni’nin yaratıcısıdır.


Bohemian Grove (BG), aynı Skulls and Bones Society gibi gizli amaçlar ve yöntemler için 1880’lerde California’da kurulmuş bir cemiyettir. Üyeleri, törenleri ve ne yaptıkları çok gizli tutulur. Merkezdeki çiftlik aynı anda yüzlerce kişinin hafta sonu toplantılarına katılabileceği niteliktedir. Her şehirde tapınakları vardır. Sembolleri Baykuş’tur. Kissenger ve Ronald Reagan’ın üyeleri olduğu bilinmektedir. Ama SBS, Pilgrem Society, Rotary Club gibi masonik cemiyetlerle iç içedirler. Bir söylentiye göre, BG’dan icazet alamayan bir istihbarat örgütünün başına getirilemez, başkan seçilemez. Üyeleri en kilit noktalardaki kişilerden oluşur; örneğin 1991’de BG’da olup da aynı zamanda önemli şirketlerde yönetici olanların sayısı şöyleydi: Bank of America 7 direktör, Pacific Gas and Electric 5 direktör, AT-T 4 direktör, First Interstate Bank 4 direktör, McKesson Corporation 4 direktör, Ford Motors 4 direktör, General Motors 3 direktör, Pacific Bell Telephone 3 direktör. Ayrıca pek çok istihbarat örgütünün başkanları veya üst düzey yöneticileri de BG veya SBS üyesidir. BG, SBS ile birlikte 1880’lerden beri Yeni Dünya Düzeninin ideologudur ve bu cemiyetlerdeki kişilerin çoğu ise Bilderberg, Trilateral Komisyon ve CFR’da yer alırlar (detaylı bilgi için Domhoff, 2000).


Bill Clinton, Antony Lake, Al Gore, George Bush, Warren Christopher, Colin Powell, Les Aspin, James Woolsey (eski CIA direktörü) gibi isimlerin CFR isimli bir komisyona kayıtlı olmaları herhalde sizleri bunca bilgiden sonra şaşırtmaz. Elimizdeki listeler burada yayınlanamayacak kadar fazladır. Ama dünyadaki en ciddi karar mercilerine gelenlerin bağlı oldukları bir örgüt olması herhalde doğal karşılanabilir, üstelik bunların bazıları Bilderberg veya Skulls and Bones Society üyesidirler. Yani hiç kimse hak ettiği ve olması gerektiği için bir pozisyonda değildir bu Yeni Dünya Düzeni’nde. İplerin altında ne kadar iyi oynayabildiği, ne kadar sır tuttuğu ve bu örgütlere ne kadar bağlı olduğu önemlidir onlar için.

CFR, 21 Temmuz 1921’de New York’ta kurulmuştur (Marrs 2000; Ross 2000). Daha ziyade New York ve Washington DC’de yaşayan elitlerden oluşan CFR’nin bugün finans, iletişim, akademi, istihbarat, teknoloji alanlarda en etkin konumlarda bulunan 3 bin 300 üyesi mevcuttur. Bu sayı bir zamanlar bin 600 ile sınırlıydı. Özellikle tüm FBI, CIA, DIA, DEA ve başka istihbarat şefleri bu örgütün de elemanıdır ve CFR’nin ilkelerinden dışarı çıkamazlar. CFR, 2. Dünya Savaşı’nda çok önemli bir rol oynadığı gibi, yayınladığı Foreign Affairs isimli dergi ile de çalışmalarını tüm dünyaya duyurur. CFR her ne kadar gizli olmayan bir görünüme sahip olsa da, bu gerçek değildir. CFR, SBS, Bilderberg gibi çok gizli bir örgüttür.


Bilderberg, CFR ve öteki örgütlerin Avrupa ayağını ve etkinliğini teşkil etmek için Hollanda’da Oosterbeek şehrinde Bilderberg Oteli’nde 1954’te kurulmuştur. Dünyanın yönetimi ve küreselleşme konusunda her yıl farklı ülkelerde toplantılar yapar (Ross 2000, Marrs 2000). Toplantılar son derece gizli koşullarda ve özel ortamlarda yapılır. Katılanlar bu konuda hiçbir bilgi vermezler. "Spotlight" isimli bir dergileri de vardır.

Bilderberg’in kurucuları arasında Hollanda prensi Bernhard ve Polonyalı sosyolog Dr. Joseph Hieronim Retinger de vardır. Retinger, Bilderberg’in babası olarak bilinir. Bilderberg’in kuruluşunda, ABD istihbarat örgütlerinin, özellikle CIA’nın rolü olduğu çok iyi bilinmektedir. Prens Bernhard ise eski bir NAZİ SS üyesidir, 1937’de Hollanda prensesi ile evlenmiştir, ama Nazilerle olan yakın bağları çok iyi bilinmektedir (Marrs 2000). ABD’li gizli örgüt ve CFR üyelerinin bazıları da Bilderberg üyesidir.

Aslında Bilderberg, CFR’nin çok daha gizli bir biçimde uluslararası boyuta yayılmış halidir. Hedefi; Yeni Dünya Düzeni’ni ve ABD-İngiltere hâkimiyetini ve emperyalizmini tüm dünyaya yaymaktır. Her yıl yapılan çok gizli ortamdaki toplantıları; hem CIA, hem de o ülkenin istihbarat örgütü kontrol eder. Türkiye’de son 50 yıldır başa geçen ünlü politikacıların çoğunluğu Bilderberg üyesidir, halen bu gizli Bilderberg üyeleri Türkiye’nin etkin yönetiminde rol almaktadırlar. Türkiyedeki toplantılar şu ana dek 18-20 Eylül 1959’da Yeşilköy-İstanbul’da, 25-27 Nisan 1975’te (Çeşme’de Hotel Altın Yunus’ta) yapılmıştır. 2001’deki toplantı ise İsveç’te gerçekleşmiştir.


Trilateral Komisyon (TR); 1973’te David Rockefeller ve Zbigniew Brzezinski tarafından kurulmuş gizli bir örgüttür (Sklar 1980, Ross 2000, Marrs 2000). Her ne kadar adresi, yeri, üyeleri belli ise de yaptığı aktivitelerin ardında gizli amaçlar ABD’li istihbarat örgütleri ve NATO’nun gizli özel savaş örgütleri vardır. ABD başkanlarının ve Avrupa, Amerika ve Japonya’daki yönetici kadroların çoğu TR üyesidir. Tüm dünyada TR, Bilderberg ve CFR birbirinin içine girmişlerdir ve her üçünün de üyesi olan 48 kişi vardır. Örneğin Bill Clinton, Brent Scowcroft ( Ulusal Güvenlik Konseyi), John Mark Deutsch (eski CIA direktörü), Robert Strange McNamara (Savunma Bakanlığı Sekreteri), Henry Kissenger, Walter Fritz Mondale ( Japonya Büyükelçisi) Benjamin Nye (Hazine Sekreteri) gibi dokunulmazlığı olan isimler her üç teşkilatın da üyesidirler. Tabii ki son saldırıda hangi örgüte ait kaç kişinin Pentagon ve ikiz kulelerde öldüğü bilinmemektedir.


Haber tarihi 2003.Aradan geçen zamanda ne değişmiş ya da ne değişmemiş???

Aydoğan Vatandaş’a göre, savaşın gerçek nedeni ne petrol ne de su: Her şey Armagedon’daki kutsal kıyamet savaşı için. Bütün mesele, Evanjelik Hıristiyanlarla Yahudiler arasında kurulan kutsal ittifak: Bush da Hitler gibi seçilmiş olduğuna inanıyor. Senaryoya göre, Bush Deccal Saddam’la savaşacak, kıyamet kopmadan önce Hz. İsa yeryüzüne inecek ve yeniden doğuşçu Hıristiyanların ruhları göğe yükselecek. Bu arada İsrail de Kudüs’ü başkent ilan edip, Mescid-i Aksa’nın yerine Süleyman’ın Mabedi’ni inşa edecek.

Yaşanan ve yaşanacak her şeye bir komplo teorisyeninin gözüyle baktığınızda, dünyanız ‘kararabilir’. Bir komplo teorisyenine göre her şeyin bir de perde arkası vardır ve onu görmek gerekir. Peki kapımızdaki yeni savaşın perde arkasında neler oluyor? Gazeteci Aydoğan Vatandaş, derinden derinden Türkiye’nin en etkili komplo teorisyeni olma yolunda ilerliyor. Savaşa, Ortadoğu’ya, ABD’ye, Bush’a ve dünyaya bambaşka bir gözle bakıyor. Aydoğan Vatandaş’ın komplocu gözünden, dünya kıyamet gününe doğru gidiyor. Irak’ta ABD’nin yapmaya çalıştığı savaşın arkasında ise Evanjelikler Yahudilerin ittifakı söz konusu. İşte dünyaya bir başka gözle bakacağınız komplolar…

Irak savaşı önceden belli miydi ya da daha önceden planlanmış mıydı?

Öncelikle ABD’nin Irak’a müdahale çabasına, Türk kamuoyunda yeterince bilinmeyen bir faktör olarak Evanjelik Hıristiyan-Yahudi ittifakına değinmek istiyorum. ABD’nin Ortadoğu politikaları kuşkusuz bir tek faktöre indirgenemez. Birileri şunu söyleyebilir: Irak dünya petrol rezervlerinin büyük bir kısmına sahiptir. Önümüzdeki 10 yıl içerisinde petrol rezervleri tükenme tehlikesiyle karşılaşacak olan ABD’nin bu petrole ihtiyacı olacaktır. Diğer taraftan Irak’tan petrol alan ülkelere baktığımızda ABD’nin dünya egemenliğini tehdit eden ülkeler olduğunu görüyoruz.

Yani ABD, Irak petrollerini ele geçirerek bu ülkeleri kendine bağımlı hale getirmek istiyor olabilir. Bu bir tezdir. Başka bir tez de diyebilir ki, Ortadoğu’da önümüzdeki 10 yıl içinde insanlar içecek bir bardak su bile bulamayacaklar. O halde burada bir Kürt devleti kurmak suretiyle, İsrail bölgenin su yollarını ele geçirmek istiyor. Bunların tümü reel politik açıdan makul ve geçerli senaryolardır. Benim söylemek istediğim, bu savaşın tek bir faktöre indirgenemeyeceğidir. Bu, aynı zamanda çok eski bir planın ilk adımlarından biridir. ABD’nin Ortadoğu politikalarında pek öne çıkmayan bir diğer faktör de, Evanjelik Hıristiyanlarla Yahudiler arasında kurulan ittifaktır. Amerikan siyasetçilerinin, İsrail yanlısı politikalarının, ideolojik-dinsel arka planını bu ittifakın oluşturduğu söylenebilir.

Evanjelikler kimdir? Bu nasıl bir ittifaktır?

Hıristiyanlık üç ana mezhepten oluşur: Katolik, Ortodoks ve Protestan. Ortodoksluk Balkanlar, Doğu Avrupa ve Rusya’da; Katoliklik İtalya, İspanya ve Güney Amerika’da; Protestanlık ise Avrupa’nın kuzeyi ile Kuzey Amerika’da yaygındır. Protestanlığın çok çeşitli alt kolları bulunmaktadır. Bunlardan Scofield İncil’ini referans alan Evanjelik geleneğe göre, kıyametin kopmasından önce Hz. İsa yeryüzüne ikinci kez gelecek ve az sayıdaki yeniden doğuşçu Hıristiyan’ın ruhları semaya yükselecek. Onlar rahat koltuklarından aşağıda, iyiler ordusunun başındaki İsa ile kötüler ordusunun başındaki Deccal arasında Armagedon’da geçen, kanlı kıyamet savaşını seyredecekler. Hz. İsa’nın dönebilmesi ise yeryüzünde sahnenin hazırlanmasına bağlıdır.

"Evanjelizm, sözlük anlamı yönünden, Kutsal Kitap’a yönelmek anlamını taşır. Terim ilk kez Protestan Reformu sırasında Luther ve onun bağlıları için kullanılmıştır. Ancak bugün için Evanjelizm, Amerika’daki Hıristiyan toplumunun tutucu kanadını ifade etmektedir. 20. yüzyıl başında ABD’de Protestanlar arasında liberaller ve tutucular ayrımı baş göstermiş, tutucular kendilerine önce ‘fundamentalist’ (köktenci) adını vermiş, sonraları da Evanjelikler olarak tanımlanmaya başlamışlardır. Bugün Amerika’da 30 milyonun üzerinde Evanjelik Protestan vardır ve bunlar, Eski Ahit’in; Yahudilerin Tanrı’nın seçilmiş halkı olduğu, Kutsal Topraklar’ın Yahudilerin malı olduğu, Yahudilerin Mesih’in gelişi ile birlikte bir dünya egemenliğine ulaşacakları gibi hüküm ve kehanetlerini tamamen kabul ederler.

Bu nedenle de, bu konuda kendilerine düşen en büyük misyonun, Yahudilerin egemenliğine destek olmak olduğunu düşünürler. Bu desteğin en pratik yöntemi, Amerika’nın İsrail’e yaptığı dış yardımı desteklemektir. Mesih geldiğinde Yahudiler ve onlara destek olan Evanjelikler bir yanda, ‘Yahudilerin düşmanları’ (ki bu, en başta Müslümanları içermektedir) öteki yanda yer alacak, iki taraf arasında büyük bir savaş, Armagedon, yaşanacak ve Yahudiler bunu kazanarak bir dünya egemenliği elde edecektir.

2. Körfez Savaşı’nı başlatmak isteyen ABD, bu senaryoyu mu hazırlamak istiyor?

Bu sahnenin hazırlanması için bir yığın aşama gerekiyor. Yahudilerin Filistin’e dönüp İsrail devletini kurmaları, Kudüs’ü başkent yapmaları, Mescid-i Aksa’nın yerine III. Süleyman Mabedi’nin inşa edilmesi, develerin kurban edilmesi… Tüm bunların İncil tarafından öngörüldüğüne, bu çerçevede İsrail devletinin yaptıklarının Tanrı’nın iradesine uygun olduğuna inanılıyor. Yine öğretiye göre, sahnenin hazırlanması konusunda İsrail’e yardım etmek, kıyametin çabuklaştırılması için ne gerekiyorsa yapmak gerekmektedir.

Grace Halsel, Forcing God’s Hand (Tanrıyı Kıyamete Zorlamak, Kim Yayıncılık, 2002) adlı kitabında bu öğretinin tarihsel dayanaklarını; bu çerçevede Hıristiyan sağ, Amerikan Yahudileri ve İsrail sağı arasında ne tür ittifakların kurulmuş olduğunu ve İsrail’e her yıl ne kadar yardım aktığını anlatıyor. Rod Dreher de aynı gerçeğe işaret ettiği yazısında ( dreher040502.asp; 5 Nisan 2002) şöyle diyor: "Tuhaf gelebilir, ama doğru: Yahudilerin yanı sıra İsrail’in en güçlü Amerikan destekçileri Evanjelik Hıristiyanlardır -ki bunların çoğu Tanrı’nın Yahudilere tarihi Filistin üzerinde ilahi bir hâkimiyet hakkı tanıdığına kuvvetle inanmaktadırlar. Şimdiki gibi, İsrail’in dostsuz kaldığı zamanlarda, İsrailliler Washington üzerinde baskı kurma konusunda, bu güçlü oy blokunun desteğine güvenmektedirler."

ABD kıyameti koparmak istiyor öyle mi?

Saçma gelecek ama bu insanlar çılgın ve fena halde şartlanmış durumdalar. Orta ile ortaüstü sınıf Amerikalılardan oluşan söz konusu fundamentalist Hıristiyan kitle, değişik Protestan kiliselerine mensup. 16 milyon üyeli Güney Baptist Kongresi içinde de yaygındırlar. Monica Lewinski davasında Clinton’ı sorgulayan savcı Kenneth Starr’ın ve kimi Amerikan Kongresi üyelerinin mensup olduğu İncil kiliseleri ve mega kiliseler denen kilise üyeleri de bunlar arasında yer alıyor. Yaklaşık her on Amerikalıdan biri bu mezhebin bir üyesidir ki, bu yaklaşık 30 milyon insan demektir. Eski Başkan Ronald Reagan ve baba George Bush da dahil, birçok önemli kişinin bu öğretinin sempatizanı olması kayda değerdir. Halsell’e göre, eski İsrail Başbakanı Netanyahu’nun da aralarında bulunduğu üst düzey İsrail yetkilileri, ABD’ye geldiklerinde tanınmış Evanjeliklerle görüşmektedir.

Evanjeliklerle Yahudiler birbirlerini seviyorlar mı?

İşin bir ilginç yanı, Evanjeliklerle Yahudilerin, birbirlerinden hoşlanmadıkları halde, menfaat ortaklığı nedeniyle birbirlerine katlanmalarıdır. Kıyametin üzerine kopacağı neslin şu anki nesil olduğuna inanan Evanjelik Hıristiyanlar ile Kudüs’ü başkent yaparak bölgenin hâkim gücü olmak isteyen İsrail arasındaki ittifak, ABD’nin tek yanlı Ortadoğu politikalarını açıklamada önemli bir faktördür. Hitler de öyledir. Kendini gizli birtakım öğretilerin, efsanelerin, cemiyetlerin kontrolüne bırakmıştır. Hitler’in bilinen büyü/maji uygulamaları bile var. Düşünebiliyor musunuz, büyü bu adamlar tarafından askeri amaçlı kullanılmış.

Bush da Hitler gibi mi?

Bence, Bush da Hitler gibi, dünya güvenliği için son derece tehlikelidir. Geçen hafta Newsweek dergisi, George W. Bush’un, her sabah düzenli olarak dini kitap okuduğunu yazdı. Habere göre, Bush’un son zamanlarda takip ettiği dini kitabın adı ‘En Yüce İçin Yapabileceğim Azami Şey’. Yazarı, Mısır’da Osmanlı’ya karşı savaşanlara İncil götürürken ölen Baptist vaiz Oswald Chambers. Dergiye göre, bu başkan ve başkanlık makamı, modern zamanların en din eksenli olanı. Bush’un en sadık siyasi tabanını dindar Hıristiyanlar oluşturuyor. Başkanlık kampanyasına başlamadan önce Teksas’ta bir grup papazı toplayan Bush, ‘daha yüksek bir vazifeye çağrıldığını’ söylemiş. Yani Bush tıpkı Hitler gibi kendisinin seçildiğine inanıyor. Saddam da bunlara göre Deccal’dan başkası değil. Newsweek, Bush’un Usame bin Ladin ve Saddam Hüseyin için kullandığı ‘evil’, ‘şer’ sıfatının dini temeli olduğunu savunuyor.

Peki bu grup Armagedon’u mu gerçekleştirmek istiyor?

Onlar, Kitab-ı Mukaddes’in bazı bölümlerini, İsrail’deki Megiddo Ovası’nda yapılacak olan son büyük savaşı önceden bildirdiği şeklinde yorumlamaktadırlar. Bu savaş Kitab-ı Mukaddes’te İbranice Armagedon diye geçmektedir. Armagedon ‘Megiddo Tepesi’ anlamına gelmektedir. Yani bu savaş bugünkü İsrail’deki Megiddo Ovası’nda gerçekleşecektir. Armagedon ancak ve ancak Yahudilerin bir millet olarak ‘Eretz İsrail’ (Vaat edilmiş topraklarda) yeniden bir araya gelmelerinden sonra gerçekleşecektir. Diğer çeşitli kiliseler tarafından da kabul edilen bu doktrine ‘milenyalist’ denilmektedir. Çünkü Kitab-ı Mukaddes’te bu savaşın iki binli yıllarda olacağına dair işaretler bulunmakta ya da bu kitap öyle yorumlanmaktadır. Diğer yandan, İsa Mesih bu savaşta gökyüzünden inecek ve Deccal’i burada öldürecektir. Bundan sonra krallığını kuracak ve yıllar süren bir barış dönemi başlayacaktır. İşte fundamentalist Hıristiyan Siyonistlerin İsrail’e olan yakın ilgileri, Mesihin ikinci gelişine yol açacak olan bu savaşı bir an önce yerine getirmek için çalıştıklarına dair inançlarında yatmaktadır.

Peki bu senaryolar çerçevesinde Türkiye’yi nasıl bir gelecek bekliyor?

Zaman bizi haklı çıkardı. 1997’de epey başımızı ağrıtan ‘Armagedon/Türkiye-İsrail Gizli Savaşı’ adlı kitabımızda;

· Saddam Hüseyin’in bazı güçlerden aldığı cesaretle Kuveyt’e girişini;

· Bunun ABD için bölgeye müdahale gerekçesi olmasını ve bir Kürt Devleti’nin kıvılcımı sayılabilecek Kuzey Irak olgusunun ortaya çıkışını;

· Özal’ın 1987’de yaşanan büyük Peşmerge göçünün bir benzerinin yeniden yaşanmaması için bölgeye Çekiç Güç’ü davet etmek zorunda kalmasını;

· Çekiç Güç’ün PKK’ya destek vermesini;

· Türkiye’nin bölgede bir Kürt devletinin kurulmasını engellemek için bölgesel bir dış politika arayışı içerisine girmesini ve bununla birlikte Gayrı Nizami Harp usullerini uygulamaya koymasını;

· Buna karşılık; 1- Muavenet Gemisi’nin ABD Saratoga Gemisi tarafından kaptan köşkünden vurulmasını (1992),

· Uğur Mumcu Suikastının tertiplenmesini (1993),

· Eşref Bitlis’in uçağının düşürülmesini (1993),

· Susurluk kazasının tertiplenmesini (1996),

· 28 Şubat sürecinin tetiklenmesini (1996-1997),

ABD tarafından Türkiye’ye ödetilmiş bedeller olarak değerlendirmiştim.

Emekli Orgeneral Edip Başer de geçen gün Sepetçiler Kasrı’nda "Bu, Yeni Dünya Düzeni’nin ilk adımıdır" demişti. Novus Ordo Soclorium. Bu ibare 1 ABD dolarında, piramidin hemen altında yazan Latince bir ifadedir. Biz bunu ilk olarak Körfez Savaşı’ndan önce Baba Bush’un ağzından duyduk: Yeni Dünya Düzeni.. Oysa bu ifade dolar var olduğu günden bu yana var.

BM’den 60 bin ABD askerinin Türk topraklarını kullanarak Kuzey Irak’a geçmesine izin veren tezkerenin kabul edilmemesi beklenmedik bir gelişme değildi. Benim analizime göre, Türkiye ne zaman ABD karşıtı bir diplomatik hareketlilik içerisine girse Türkiye’de ya bir uçak düşer, ya bir suikast olur. Tayyip Erdoğan’ın Başbakan olmasının ardından tezkere kabul edilebilir. Eğer olmazsa ABD sanırım yine eski yöntemlere başvuracaktır:

1- AKP’nin bölünmesi için gerekli senaryolar uygulanmaya başlanır;

2- AKP’nin İslamcı bir parti olduğu, laikliğe büyük tehdit olduğuna ilişkin ABD kaynaklı psikolojik harp argümanları pompalanır;

3- Bu psikolojik harekât AKP ile TSK arasında gerginliğe neden olur;

4- Laik yönü ağır basan bir aydınımıza bir suikast tertiplenir;

5- Kritik askeri personelin bulunduğu uçaklarımız düşebilir;

6- Türkiye’nin bir deprem ülkesi olduğunu hatırlatan haberlerde artış gözlenir ve yanı sıra irili ufaklı depremler olmaya başlar;

7- Ordunun yönetime el koyması için manipülasyonlar hız kazanır.Ama kuşkusuz Türkiye’de de tüm bunları okuyabilecek insanlar ve kurumlar da vardır. Ve onlar da boş durmazlar.